EurActiv.gr

Κάποιοι στην Ευρώπη σχολιάζουν ότι η γερμανίδα καγκελάριος «βάζει νερό στο κρασί της» και «προετοιμάζεται» για την έλευση Hollande, ωστόσο σύμφωνα με δημοσίευμα της EurActiv Ιταλίας, η ενδεχόμενη  ήττα Sarkozy στις εκλογές μπορεί να κάνει να ευοδωθεί ένα νέο «ειδύλλιο» στην Ευρώπη, αυτό της Merkel με τον Mario Monti.

 «Πρέπει να απεμπλακούμε από την ιδέα ότι η ανάπτυξη κοστίζει πάντα πολλά χρήματα και ότι πρέπει να είναι αποτέλεσμα ακριβών προγραμμάτων τόνωσης», είπε η Merkel σε συνέντευξη που δημοσιεύθηκε την Τετάρτη στην εφημερίδα Abendblatt  του Αμβούργου. 

Πρόσθεσε ότι η ανάκαμψη της ευρωζώνης θα εξαρτηθεί από την εκ νέου οικοδόμηση των εθνικών οικονομιών όπως επίσης και από τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις των αγορών εργασίας και εκπαίδευσης.

Ο Hollande έχει υποσχεθεί να μετατρέψει το δημοσιονομικό σύμφωνο της Ευρώπης, που εστιάζει στην δημοσιονομική πειθαρχία, σε ένα «σύμφωνο ανάπτυξης». Σύμφωνα με τους δικούς του υπολογισμούς, αυτές οι πολιτικές θα κοστίσουν 20δις € παραπάνω τα επόμενα 5 χρόνια.

Ο ιταλός πρωθυπουργός Mario Monti τόνισε νωρίτερα μέσα στην εβδομάδα ότι η Ιταλία θα μπορούσε να βοηθήσει Γαλλία και Γερμανία να βρουν ένα «νέο equilibrium», σε περίπτωση που ο Hollande κερδίσει τις εκλογές.

 «Έχουμε γίνει πιο πιεστικοί και ελπίζω, πιο πειστικοί στο ευρωπαϊκό πλαίσιο», είπε ο Monti σε συζήτηση με τον πρώην οικονομολόγο της Παγκόσμιας Τράπεζας Joseph Stiglitz στη Ρώμη. «Ό, τι συμβεί στη Γαλλία θα είναι πολύ σημαντικός παράγοντας», υπογράμμισε.

Αυτή την εβδομάδα, η Wall Street Journal τόνισε ότι ο Monti είναι πολύ πιθανό να καταστεί «ο επόμενος Ρωμαίος εραστής της κυρίας Merkel». Το επιχείρημα τονίζει ότι εάν ο Sarkozy χάσει τις εκλογές, η κυριαρχία του γαλλογερμανικού άξονα στην Ευρώπη θα φθάσει στο τέλος της, ή τουλάχιστον θα περάσει σε μια φάση προσαρμογής. Σε αυτή την περίπτωση, όπως αναφέρει η WSJ, «η Ρώμη είναι έτοιμη να αντικαταστήσει το Παρίσι».

Στην πραγματικότητα υπάρχει κάτι περισσότερο από δημοσιογραφικές εικασίες. Τους τελευταίους μήνες, ο Monti και η κυβέρνησή του έχουν χτίσει ένα σύστημα συμμαχιών βασισμένο στην «μεταβλητή γεωμετρία». Αυτός ο όρος επινοήθηκε από τον ιταλό υπουργό Fabrizio Barca. Περιγράφει μια πολιτική όπου η Ιταλία επιστρέφει στην καρδιά του ευρωπαϊκού παιχνιδιού και βοηθά να «διατηρηθεί στο παιχνίδι και η Βρετανία», μετά την απόρριψη του Δημοσιονομικού Συμφώνου.

Αυτή η πολιτική εμφανίστηκε πρώτη φορά στην πρωτοβουλία ολοκλήρωσης της ενιαίας αγοράς, που υπεγράφη αρχικά από 12 αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων, και εστάλη σε Κομισιόν και Συμβούλιο την παραμονή της τελευταίας συνόδου κορυφής της ΕΕ. Γερμανία και Γαλλία αρχικά δεν ήταν στη λίστα, ωστόσο Γερμανία καθώς και άλλα κράτη πείστηκαν να την υπογράψουν, αυξάνοντας τον αριθμό των συμβαλλομένων στους «21».

Εν συνεχεία η Ιταλία προέβη σε συμμαχία με Βρετανία και Πολωνία, ενώ συνδυάστηκαν 3 διαφορετικές αντιλήψεις για τα Διαρθρωτικά Ταμεία: η Αγγλοσαξονική, η αντίληψη Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης και η Μεσογειακή. Τελικά, πλην της Βρετανίας, όλες οι χώρες αποφάσισαν η επιστολή να κινηθεί προς την αύξηση του προϋπολογισμού.

Ωστόσο η Ιταλία δε θα αποτελέσει εύκολη υπόθεση αγάπης για την Merkel. «Θέλουμε να δοκιμάσουμε τη Γερμανία, αλλά με τρόπου κάνεις έναν φίλο, κρατώντας το χέρι και όχι απειλώντας», είπε ο ιταλός υπουργός ευρωπαϊκών υποθέσεων Enzo Moavero Milanesi.

Η Ρώμη θέλει να εξασφαλίσει τη γερμανική στήριξη για την έκδοση ευρωομολόγων, κάτι που θέλει και η Merkel, αλλά μετά από πολύ λιτότητα και μεγάλες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις.

Ακόμη, η La Repubblica έγραψε αυτή την εβδομάδα ότι υπάρχουν σχέδια ταυτόχρονης επικύρωσης του δημοσιονομικού συμφώνου σε ιταλικό και γερμανικό κοινοβούλιο, σε μια συμβολική κίνηση που θα αποσκοπεί στην έμφαση των στενών δεσμών των δύο κρατών.